Que no estamos tan mal presi

 

Μία φορά έχασε εκλογές ο Laporta. Το 2015 όταν το treble της Barça είχε δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στον θλιβερό Bartomeu. 

Μια συγκλονιστική διαπίστωση

 

Μετά και το δεύτερο debate των υποψηφίων για την προεδρία του FC Barcelona, την Κυριακή έρχεται η ώρα της κάλπης. 

Η Barça είναι πλέον από τα λίγα κορυφαία club στην Ευρώπη που δεν διοικείται από βαθύπλουτους επιχειρηματίες ή κράτη. 

Xavi γιατί έπαψες αγάπη να θυμίζεις;

 

Αγαπημένε Xavi Hernandez... Όλα έχουν ένα όριο.

Υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές που φόρεσε ποτέ τη φανέλα της Barca. Κουβάλησε το έμβλημα στο στήθος του και η προσφορά του είναι έξω από κάθε συζήτηση.

Όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, αποχώρησε με τρόπο μαγικό και αντάξιο της προσφοράς του. Γεμάτος με τίτλους, καθολική αγάπη και ένα αντίο στο Camp Nou που έμεινε στην ιστορία. Ένα αντίο που δεν είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν αρκετοί -εξίσου σημαντικοί- παίκτες.

Debate εντάσεων μεταξύ Laporta και Font

 

Πραγματοποιήθηκε το πρώτο debate μεταξύ των δύο υποψηφίων για την προεδρία του FC Barcelona. Victor Font και Joan Laporta βρέθηκαν καλεσμένοι στις εγκαταστάσεις του Grupo Godo και αντάλλαξαν περισσότερο πυρά -παρά θέσεις- για την κατάσταση και το μέλλον του συλλόγου. Η συζήτηση τους είχε στιγμές αβρότητας αλλά και μεγάλης έντασης, που δεν σταμάτησε μάλιστα ούτε στο ενδιάμεσο διάλλειμα για διαφημίσεις.

Ακολουθούν τα κυριότερα σημεία της συζήτησης τους.

Ο εφιάλτης που λέγεται Rosell

 

Τα νέα είναι δυσάρεστα.

Στη Ζιρόνα, στο χωριό Corça, έγιναν τις τελευταίες 15 ημέρες δύο συναντήσεις του Sandro Rosell με τον -υποψήφιο για την προεδρία της Barça- Victor Font.

Rosell και Bartomeu στηρίζουν την υποψηφιότητα του.

Η προσχώρηση του Jordi Moix στην παράταξη του Font, ήταν ρητό αίτημα του Sandro Rosell.

Το τέρας είναι πιο ζωντανό από ποτέ και επιδιώκει την επαναφορά του στην εξουσία με άλλο προσωπείο, για να ολοκληρώσει το καταστροφικό έργο που ξεκίνησε με την εκλογή του Rosell το 2010 και σταμάτησε με την αποπομπή του Bartomeu τον Μάρτη του 2021.

Αν τα μέλη της Barça αποδειχθούν ασυνεπή σε ένα ακόμη ραντεβού του συλλόγου με την ιστορία στις 15 Μαρτίου, τότε αυτή θα επαναληφθεί όχι σαν φάρσα αλλά ως αληθινή τραγωδία.

Λυπάμαι ειλικρινά που οι υποψίες μου -όπως τις έχω εκφράσει στο προηγούμενο άρθρο μου- επιβεβαιώθηκαν.

Joan Laporta ή Victor Font;

 

Joan Laporta ή Victor Font;

Αργά το βράδυ της 15ης Μαρτίου, ένας εκ των δύο θα γίνει ο νέος πρόεδρος της Barça. Οι δυο τους αναμετρήθηκαν και στις εκλογές του 2021, με τον Laporta να αναδεικνύεται τότε νικητής.

Είτε τον συμπαθείς είτε όχι -μέση κατάσταση δεν υφίσταται-  δε γίνεται να μην πιστώσεις στον Laporta το προφανές: Η Barça του 2026 είναι ένας σύλλογος αναβαθμισμένος σε σχέση με την κατηφή -στα όρια θεσμικής και αγωνιστικής κατάρρευσης- Barça του 2021.

Βεβαίως έκανε και λάθη, στα οποία -παρακολουθώντας τα δημόσια πεπραγμένα του από το 1997- ήμουν αρκετά βέβαιος πως θα υποπέσει.

Η θέση των οργανωμένων είναι στο γήπεδο

 

750 εισιτήρια πήραν οι οργανωμένοι της Barça στον ημιτελικό του Copa del Rey με την Atlético. Ήταν η πρώτη φορά που τους επιτράπηκε η είσοδος στο -ανακατασκευασμένο- Camp Nou.

Η επίδραση τους στην ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε ήταν παραπάνω από εντυπωσιακή, σε μια κερκίδα που -όλο και περισσότερο- θυμίζει θεατές αγώνων τένις παρά ποδοσφαιρική έδρα.

Ο πιβότε της επόμενης ημέρας;

 

Το σωστό timing, οι τραυματισμοί, το κατάλληλο οικογενειακό περιβάλλον, ακόμη και η τύχη είναι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την καθιέρωση ενός ποδοσφαιριστή στο υψηλότερο επίπεδο.

Δεν μπορώ να γνωρίζω ποια θα είναι η εξέλιξη του Marc Bernal. Από την εποχή του Busquets πάντως, δεν έχω δει κανέναν αθλητή της Masia που να μοιάζει τόσο ικανός ώστε να γίνει η βεντάλια της Barça μπροστά από την αμυντική γραμμή.

O πιβότε της επόμενης ημέρας ή ένα ακόμη what if; Όπως πάντα, την απάντηση θα την δώσει ο χρόνος.

Rotation και προσαρμογές από τον Romeu

 

H Barça femeni ταξίδεψε χθες στη Γρανάδα για να αντιμετωπίσει την ομάδα που είχε καταφέρει να της αποσπάσει λευκή ισοπαλία στον 1ο γύρο του πρωταθλήματος στη Βαρκελώνη.

Θλίψη για τον Messi

 

Η Barça δεν κατάφερε να κρατήσει στο ρόστερ της τον σπουδαιότερο -κατά τη γνώμη μου- ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, παρά τη δική του επιθυμία να παραμείνει.

Η ιστορία έχει καταγράψει αυτό ακριβώς και αν γίνομαι δυσάρεστος δεν λυπάμαι.

Λίγοι θυμούνται ποια διοίκηση οδήγησε την κατάσταση σε αδιέξοδο ή ποια πήρε -με άχαρο τρόπο- την τελική απόφαση. Ακόμη λιγότεροι θα το θυμούνται στο μέλλον. Η ιστορία αυτή χρεώθηκε στο σύλλογο. Όχι σε πρόσωπα.

Τώρα, ενόψει εκλογών, οι υποψήφιοι πρόεδροι αντί να επικεντρωθούν στο αύριο και στο πρόγραμμα τους, αναπαράγουν γραφικές ανοησίες για τους τρόπους που σκοπεύουν να κάνουν τον Leo Messi να επιστρέψει.

5 χρόνια μετά την εκδίωξη του, το μόνο που καταφέρνουν είναι να μπήγουν πιο βαθιά το μαχαίρι σε μια πληγή που -έτσι κι αλλιώς- δεν θα πάψει ποτέ να ματώνει, για όλους τους cule.

Θα έπρεπε να ντρέπονται. Δεν έχουν ιερό και όσιο. Όλοι τους.  Ανεξαιρέτως.

Πως ορίζεται ο λαϊκισμός;

 

Το βόρειο πέταλο και η κερκίδα των οργανωμένων στο Camp Nou έχουν ολοκληρωθεί. Ο δήμος της Βαρκελώνης ωστόσο -μέσω του σχετικού υπεύθυνου που προέρχεται από την παράταξη του Font- αρνήθηκε ξανά χθες να δώσει την άδεια λειτουργίας τους.

Ο Font προειδοποιεί ότι η Barça Femení κινδυνεύει να χάσει τα μεγαλύτερα ονόματά της λόγω οικονομικής δυσπραγίας. Είναι αλήθεια αλλά μέχρι τον Μάρτιο ο ίδιος δεν μπορούσε να ονοματίσει ούτε δύο παίκτριες της άμυνάς της (το βίντεο υπάρχει).

Ο Dani Olmo δεν ζήτησε να γίνει θέμα. Έγινε όταν ο Font έθεσε υπό αμφισβήτηση τη μεταγραφή του και αναγκάστηκε να απαντήσει. Όταν ανοίγεις μια τέτοια συζήτηση, πόσο σε ενδιαφέρει πραγματικά η αγωνιστική σταθερότητα της ομάδας;

Ένας άλλος υποψήφιος, ο Marc Ciria, έφτιαξε ένα τεράστιο πανό με φωτογραφία του Messi και λεζάντα «θα τα δώσουμε όλα για να γυρίσεις».

Αλήθεια, όσοι κατηγορούν τον Laporta για λαϊκιστή, πώς αξιολογούν τις μέχρι στιγμής κινήσεις όσων φιλοδοξούν να τον διαδεχτούν;

Τίποτα δεν έχει τελειώσει

 

Ήττα στη Girona, 2η συνεχόμενη για την πρωταθλήτρια Ισπανίας, που μετά το Metropolitano έφυγε χωρίς κανένα όφελος και από το Montilivi.

Victor Font, από το θεσμικό λόγο στον εμφύλιο

 

Το ξεκίνημα της προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη νέας διοίκησης της Barça με έχει ήδη προβληματίσει. Είναι γνωστό πως οι δύο βασικοί υποψήφιοι θα είναι και πάλι οι Joan Laporta και Victor Font – όπως και το 2021.

Με τον Font είχα συνομιλήσει το 2015, όταν προετοίμαζε την πρώτη του σοβαρή προσπάθεια να διεκδικήσει την προεδρία απέναντι στον Bartomeu. Ήπιος, μεθοδικός, τεχνοκρατικός αλλά με σεβασμό στον θεσμικό ρόλο της Barça, έδειχνε τότε μια εναλλακτική πρόταση με σαφές πλάνο.

Από τη UNICEF έως τους 200 αγώνες με το Spotify

 

Στον χθεσινό αγώνα με την Elche η Barça συμπλήρωσε 200 αγώνες με το λογότυπο της Spotify, σε μια φανέλα που για 111 χρόνια δεν είχε χορηγό. Όταν το 2006 ανακοινώθηκε η συνεργασία με την UNICEF δεν επρόκειτο απλά για μια εμπορική επιλογή, αλλά για μια συνειδητή πολιτική και ηθική τοποθέτηση. Ο σύλλογος όχι μόνο δεν θα πληρωνόταν, αλλά θα κατέβαλλε ετησίως χρήματα στην ανθρωπιστική οργάνωση. Λίγα χρόνια αργότερα, οι αντιφάσεις εκείνης της απόφασης έγιναν ορατές. Η ανάγκη για οικονομική βιωσιμότητα έφερε στο προσκήνιο τον σκληρό ρεαλισμό. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Δυο λόγια για τον Lewandowski τέσσερα χρόνια μετά

Ο άνθρωπος πήγε στη Βαρκελώνη κουβαλώντας μαζί του σχεδόν 450 γκολ σε αγώνες της Bundesliga και του Champions League με Bayern και BvB και έχοντας κατακτήσει τα πάντα. Στα 34 του, αναγνωρισμένος παγκοσμίως ως ένας από τους μεγαλύτερους επιθετικούς της γενιάς του και όντας απολύτως συνυφασμένος με την Bayern, ούτε ο πιο αισιόδοξος cule θα περίμενε πως 4 χρόνια μετά έχει κερδίσει επάξια περίοπτη θέση και στην ιστορία της Barça.

Ο Laporta όπως τον είδα, και όπως μπορώ πια να τον βλέπω

Με αφορμή την προκήρυξη εκλογών στο FC Barcelona

Υπήρξε μια εποχή που ο Laporta δεν ήταν για μένα απλώς πρόεδρος. Ήταν σύμβολο. Ήταν η απόδειξη ότι η Barça μπορούσε να είναι ξανά ο εαυτός της, να μιλήσει με θάρρος, εξωστρέφεια, και να παίξει με ταυτότητα.

Barça Femeni, διαιτησία και Liga F. Ένα συστημικό πρόβλημα

 

Ο πάντα ήπιος Pere Romeu προχώρησε σε πρωτόγνωρο, για τα δεδομένα του, ξέσπασμα στη μεικτή ζώνη μπροστά στο μικρόφωνο του 3cat, με τη λήξη του χθεσινού ημιτελικού που βρήκε την Barça femeni να προκρίνεται στον τελικό του Super Copa:

«Χαίρομαι που κερδίσαμε έναν ημιτελικό που ήταν δύσκολος από πολλές απόψεις. Νιώθω ικανοποίηση για τις παίκτριες μου, για την διαιτήτρια όμως όχι. Εδώ και ενάμιση χρόνο προσπαθώ να πάρω εξηγήσεις από διαιτητές για μια σειρά αποφάσεων τους. Αν με ρωτήσετε τι μου απαντούν, θα σας πω ότι δεν μου απαντούν, γιατί όταν ρωτάω τα πράγματα περιπλέκονται, αναστατώνονται, εκνευρίζονται και αρνούνται να εξηγήσουν το παραμικρό. Θα συνεχίσω να προσπαθώ».

Στο πάνθεον των κορυφαίων

 

Στην καριέρα αθλητριών και αθλητών η Barça δεν ήταν -ούτε θα γίνει ποτέ- ενδιάμεσος σταθμός. Αντιθέτως, αποτελεί πάντα προορισμό. Είναι κάτι που έχει αποδειχθεί διαχρονικά. Όσοι και όσες θριάμβευσαν με αυτά τα χρώματα, έζησαν τις καλύτερες στιγμές -το pick- της σταδιοδρομίας τους στη Βαρκελώνη. Τα παραδείγματα πολλά.

H υστερία της La Masia

 

Η υστερία της La Masia. Αυτή η φράση ήρθε στο μυαλό μου ως τίτλος για το σημερινό ζήτημα που θα γράψω, με αφορμή την απόφαση ενός παίκτη από την ακαδημία που αποφάσισε, όπως όλα δείχνουν, να φύγει από τη Βαρκελώνη. Πρόκειται για τον Pedro (Dro) Fernandez που όταν έκανε ντεμπούτο (με ασιστ μάλιστα) τον περασμένο Οκτώβρη στο Champions League είχα γράψει εδώ ότι η Masia δείχνει τον δρόμο που δεν απαιτεί πετροδόλαρα αλλά προϋποθέτει υπομονή.

Η περίφημη ακαδημία νέων της Barcelona που διαχρονικά τροφοδοτούσε με σημαντικούς παίκτες την πρώτη ομάδα, αποτελεί πηγή υπερηφάνιας για τον σύλλογο και τους οπαδούς του. Αρκετές φορές όμως από τους ίδιους οπαδούς γίνεται και εφαλτήριο αφορισμού των εκάστοτε διοικήσεων και εκείνων των νεαρών που αποφασίζουν να αναζητήσουν προοπτικές καριέρας σε άλλες ομάδες. Ορισμένες παραδοχές λοιπόν. 

Ο ορισμός της ομάδας

 

4 μέρες μετά από έναν εξαντλητικό τελικό απέναντι στη Μαδρίτη, η Barça ξεπέρασε το εμπόδιο της πρωτοπόρου της Segunda Racing και θα βρίσκεται στα προημιτελικά του Copa del Rey, ενός θεσμού στον οποίο είναι η κυρίαρχη διαχρονικά στην Ισπανία.

11 σερί νίκες σε όλες τις διοργανώσεις για τους blaugrana που μετά το παιχνίδι στο Λονδίνο με την Chelsea μεταμορφώθηκαν όχι επειδή λύθηκαν τα αγωνιστικά ζητήματα, αλλά λόγω της αλλαγής στη διάθεση των παικτών για πίεση, στη βάση όσων τους ζητά ο Flick. Υπάρχει πίστη στον προπονητή από όλους, κάτι που αποδείχθηκε το τελευταίο δίμηνο.

Εξακολουθούν να υπάρχουν χτυπητές αδυναμίες στο κομμάτι της αμυντικής λειτουργίας αλλά η Barça βρίσκει λύσεις και μάλιστα με διαφορετικούς πρωταγωνιστές, ενισχύοντας την έννοια του ορισμού για το τι σημαίνει ομάδα.

Η κλάση του Lewandowski, η αξία του Fermin Lopez (που κάνει σπουδαία σεζόν), ο Ferran που ενώ δεν έχει το εύκολο γκολ βάζει (και) φέτος πολλά και κρίσιμα, είναι μεταβλητές που προστίθενται στη σταθερή αξία των Raphinha, Pedri, Joan Garcia, Yamal και Eric (έχει παίξει και στους 29 επίσημους αγώνες φέτος) και κρατάνε τη Barça ζωντανή σε όλες τις διοργανώσεις.

Σε αυτή την εξίσωση, η αξιοποίηση του Cancelo και η βελτίωση της απόδοσης των κεντρικών αμυντικών, θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στο outcome της σεζόν.

Joao Cancelo η επιστροφή

 

Τις τελευταίες εβδομάδες έγραψα για τον κανόνα 4+1 στην άμυνα της Barça και πως σεζόν με 4 διοργανώσεις με αυτούς τους αριθμούς δεν βγαίνει. Ο σύλλογος έκανε -ελπίζω- ό,τι μπορούσε, και η επιλογή τελικά για να μπει ένας ακόμη παίκτης στο rotation έως το καλοκαίρι, είναι, όπως όλα δείχνουν, ο εξάμηνος δανεισμός του Joao Cancelo.

Όχι μόνο αριθμοί

 

Νίκη στο πρωτάθλημα απέναντι στην Atlético της Μαδρίτης με το εμφατικό 5-0 για την Barça Femeni, σε μια βραδιά που επέστρεψε με γκολ η Salma μετά τον τραυματισμό της και η Mapi Leon συμπλήρωσε 300 συμμετοχές με τα blaugrana. Ακόμη 2 τέρματα πέτυχε η Pina, ένα η Esmee και το πρώτο της βραδιάς -το Νο600 της ομάδας σε αυτό το γήπεδο- η αρχηγός.

Το ποδόσφαιρο βέβαια δεν έχει να κάνει μόνο με τους αριθμούς. Στο Estadi Johan Cruyff όταν η Alexia ελέγχει την μπάλα με το αριστερό της πόδι, όλοι σιωπούν, περιμένοντας να συμβεί κάτι ξεχωριστό. Όπως έγινε προχθές όταν πλάσαρε με… το δεξί ανοίγοντας το σκορ και πετυχαίνοντας το 222ο γκολ της με τη φανέλα της Barça. 222 γκολ από μια παίκτρια που παίζει στο κέντρο…

Δεν πρόκειται πλέον μόνο για τα βραβεία Ballon d'Or που έχει κερδίσει, αλλά για το τι αντιπροσωπεύει η “La Reina” για τον σύλλογο και τους οπαδούς. Η Alexia έχει γίνει το σύμβολο μιας εποχής που άλλαξε για πάντα την ιστορία της Barça Femeni και του ποδοσφαίρου γυναικών.

Don Joan Garcia

 

Η Espanyol απέτυχε να κερδίσει την Barça για 29η σερί φορά στη La Liga (ρεκόρ όλων των εποχών) σε έναν αγώνα που έφτασε κοντά στο να τα καταφέρει ίσως περισσότερο από ποτέ, αλλά τελικά μάλλον…ποτέ.