Joan Laporta ή Victor Font;

 

Joan Laporta ή Victor Font;

Αργά το βράδυ της 15ης Μαρτίου, ένας εκ των δύο θα γίνει ο νέος πρόεδρος της Barça. Οι δυο τους αναμετρήθηκαν και στις εκλογές του 2021, με τον Laporta να αναδεικνύεται τότε νικητής.

Είτε τον συμπαθείς είτε όχι -μέση κατάσταση δεν υφίσταται-  δε γίνεται να μην πιστώσεις στον Laporta το προφανές: Η Barça του 2026 είναι ένας σύλλογος αναβαθμισμένος σε σχέση με την κατηφή -στα όρια θεσμικής και αγωνιστικής κατάρρευσης- Barça του 2021.

Βεβαίως έκανε και λάθη, στα οποία -παρακολουθώντας τα δημόσια πεπραγμένα του από το 1997- ήμουν αρκετά βέβαιος πως θα υποπέσει.

Ο παρορμητισμός συχνά τον οδηγεί σε υπερβολές. Κι αν αυτό μπορεί να αποδοθεί στο συναίσθημα -οπότε αμβλύνεται η αρνητική χροιά- δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο για τον υπερσυγκεντρωτισμό, ένα στοιχείο που τον συντροφεύει διαχρονικά.

Τα παραδείγματα είναι πολλά, όμως δεν είναι η ώρα να τα αραδιάσω.

Γιατί το ζήτημα είναι άλλο :

Τον Laporta τον ξέρουμε. Συνολικά 12 χρόνια βρέθηκε στο τιμόνι της Barça, σε δύο διαφορετικές περιόδους.

Πόσο όμως ξέρουμε τον Victor Font; Και τι έχει κάνει ο ίδιος ώστε να τον μάθουμε;

Το 2015 -όταν και πρωτοεμφανίστηκε ως πιθανός δελφίνος- είχα συνομιλήσει μαζί του. Είδα τότε έναν άνθρωπο με πρόγραμμα και όραμα.

Το 2021, όταν έχασε τις εκλογές, πίστεψα -δεν ήμουν ο μόνος- πως είχε τη δυναμική να διαδεχθεί τον Laporta ακόμη και ως συνέχεια του.

Στο μεσοδιάστημα όμως -και παρά την κοινή τους εμφάνιση εκείνη τη βραδιά- επέλεξε τον δρόμο της πόλωσης και της στείρας αντιπαράθεσης.

Ο κόσμος της Barça που είχε (έχει) ανάγκη να δει μία αντιπρόταση, αντ’ αυτού βλέπει μια ανασκόπηση των προηγούμενων, με αφηγητή τον Victor Font.

Είτε επειδή εμπιστεύθηκε λάθος ανθρώπους, είτε από επιλογή -μάλλον και για τα δύο- ο Font έκανε στροφή 180 μοιρών ακολουθώντας μια επιθετική ρητορική στην οποία δεν μας είχε συνηθίσει και η οποία δεν προσφέρει τίποτα στην επόμενη ημέρα.

Μεταξύ ενός ανθρώπου που συχνά καταλήγει έως και γκροτέσκος, αλλά κλαίει σε χαρές και λύπες - σταθερά στο πλευρό παικτριών και παικτών, και ενός άλλου, τεχνοκράτη, που μέχρι πριν λίγους μήνες δεν ήξερε να αναφέρει 2 παίκτριες της ομάδας γυναικών και εκθέτει δημόσια παίκτες της ομάδας ανδρών, η δική μου απάντηση είναι προφανής.

Είμαι με την Barça.

Που κατά τη γνώμη μου είναι προτιμότερο να διοικείται από ανθρώπους με συναίσθημα. Σαν τον Laporta.

Όσοι επιθυμούν τεχνοκράτες, σαν τον Font, άθελα τους αναπολούν την ολέθρια περίοδο Rosell.