Do not poke the bear

 

Δεν έχω την άποψη ότι φωνάζοντας ακούγεσαι περισσότερο. Η δυνατή φωνή είναι για το γήπεδο.

Θα τύχει να υψώσω τον τόνο της φωνής μου μέσα στην ένταση ενός μεγάλου αγώνα, θα εκνευριστώ, δεν νομίζω ότι διαφέρω από τον μέσο φίλαθλο σε αυτό και ούτε θα το ήθελα. Είναι κομμάτι της διαδικασίας. Την ώρα του αγώνα όμως (και όχι σε όλους τους αγώνες - βλέπετε η ηλικία σίγουρα έχει κάνει δουλίτσα). Μη φανταστείτε λοιπόν ότι πίσω από αυτες τις γραμμές κρύβεται ένας άχρωμος, άοσμος άνθρωπος. Το αντίθετο ισχύει και όσοι με ξέρουν, ξέρουν.

Σε αναζήτηση αμυντικής ισορροπίας

 

Μετά από 4 σερί νικηφόρα clásicos απόψε η Barça έχασε από τη Μαδρίτη στο Bernabeu με 2-1. Και έχασε δίκαια.

Οι blancos ήταν καλύτεροι και σε τακτικό και σε ατομικό επίπεδο.

Τακτικά το τρικ του Xabi Alonso που τοποθέτησε τον Camavinga δεξιά και έβαλε τον Guler να παίξει με βάθος, πρόσφερε ισορροπία στο κέντρο και μπέρδεψε τους blaugrana που, όσο είχαν κατοχή, ήταν ανούσιοι και όποτε έχαναν τη μπάλα οι αντεπιθέσεις της Ρεάλ ήταν κίνδυνος θάνατος.

Αγνή χαρά

 

Το Γενικό Νοσοκομείο Βαρκελώνης κέρδισε την Girona με 2-1 με το γκολ του κεντρικού αμυντικού Ronald Araujo στις (ελάχιστες) καθυστερήσεις που ανάγκασαν ακόμη και τον (πάντα gentleman) Hansi Flick να εκτονωθεί ως οπαδός της Grada Animacio και τη μισή ομάδα να πανηγυρίζει στην άκρη του πάγκου με πολιτική περιβολή. Νίκες σαν τη σημερινή αξίζει να γιορτάζονται χωρίς πολλά λόγια και αναλύσεις σαν αυτές που σας έχω συνηθίσει. Εχουμε δικαίωμα και στην αγνή χαρά.

Τα μικρά που σε κάνουν μεγάλο

 

Στο Roma - Barcelona για το UWCL συνέβη κάτι μοναδικό. Πριν την έναρξη του αγώνα ο Ιταλός εκφωνητής ανακοίνωσε από τα μεγάφωνα του γηπέδου: «Θα θέλαμε να δώσουμε ένα μεγάλο χειροκρότημα σε δυο σπουδαίες πρωταθλήτριες της Barça. Το Νο11 Alexia Putellas κάτοχο 2 Ballon d’ Or και το Νο14 Aitana Bonmati κάτοχο 3 Ballon d’ Or. Είναι εξαιρετικό να απολαμβάνουμε αυτές τις δυο ποδοσφαιρίστριες». Τέτοιες στιγμές προσφέρει το ποδόσφαιρο γυναικών. Ένα μεγάλο χειροκρότημα λοιπόν και σε αυτή την σπουδαία ομάδα που λέγεται AS Roma. Γιατί ναι, αυτά σε κάνουν σπουδαίο.

Εκτός και η Patri!

Για τη χθεσινή νίκη στη Ρώμη και το 2/2 στο Champions League είχα σκοπό να γράψω απόψε, όμως η ανακοίνωση της Barça femeni πώς η Patri θα μείνει εκτός γηπέδων για το επόμενο τρίμηνο (και βλέπουμε) λόγω κατάγματος κοπώσεως, μου χάλασε τη διάθεση. Πάνω που πήραμε μια ανάσα με την Pajor που γλίτωσε τα χειρότερα, τώρα η πιο επιδραστική παίκτρια του αγωνιστικού προσανατολισμού της ομάδας χάνει ουσιαστικά όλη τη φάση των ομίλων και καλούνται (κυρίως) η 17χρονη Serrajordi και η (CB εξ ορισμού) Aleixandri να σηκώσουν το βάρος της αντικατάστασης της καλύτερης πιβότε στον κόσμο. Εύχομαι όλο αυτό να σταματήσει κάπου εδώ, ώστε να μην αλλοιωθεί η προσπάθεια για διεκδίκηση τίτλων, σε μια ομάδα με ιδιαίτερα μικρό ρόστερ. Τα ίδια και χειρότερα, συμβαίνουν και στο τμήμα ανδρών. Οι τραυματισμοί δυστυχώς είναι μέρος του παιχνιδιού, όμως το φετινό απουσιολόγιο, πραγματικά μοιάζει να μην έχει τελειωμό.

 

Πύρρειος νίκη

 

Η Barça πέρασε από τη Μαδρίτη διαλύοντας την (αήττητη έως σήμερα) Atleti με 6-0, φτάνοντας έτσι στο 7/7 στη Liga F. Το γρήγορο γκολ της Esmee έδωσε προβάδισμα στην ομάδα του Romeu και λίγο αργότερα η Cata Coll πιστοποίησε ξανά πώς είναι η καλύτερη GK στον κόσμο εξουδετερώνοντας το πλασέ της Gio σε τετ α τετ. Κάπου εκεί τελείωσαν τα προβλήματα για την Barça που έκανε εξαιρετική εμφάνιση. Στα κακά νέα της ημέρας ο τραυματισμός της Ewa Pajor. Η Πολωνή goleadora (που σκόραρε ξανά) τραυματίστηκε στο δεξί της γόνατο και κρατάμε την ανάσα μας μέχρι να μάθουμε το μέγεθος της ζημιάς. Ειρωνικά σχεδόν, η φάση έγινε την ώρα που περίμενε στην πλάγια γραμμή η Kika η οποία θα την αντικαθιστούσε.

Atlético 0-6 (Esmee 2’, Patri 41’, Pajor 53’, Alexia 62’, Vicky 85’, Alexandri 97’)

Ελάχιστοι ορίζουν ολόκληρες εποχές

 

Πρόσφατα είχα την ευτυχία να δω το Barça - PSG παρέα με την κόρη μου (ποδοσφαιρίστρια και τερματοφύλακας που μεγάλωσε βλέποντας τον μπαμπά να… αναστενάζει για την Barça) η οποία με επισκέφθηκε. Την ώρα του αγώνα σε μια ενέργεια του Lamine Yamal αυθόρμητα λέω «πωωω τέτοιο πράγμα έχω να δω από…» Πριν ολοκληρώσω τη φράση μου, στρέφει το βλέμμα της πάνω μου, το αντιλαμβάνομαι και χωρίς να την κοιτάξω, σταματάω να μιλάω. Κατάλαβε τι πήγα να ξεστομίσω και με μια ματιά, με έβαλε στη θέση μου. Είχε δε την ευγένεια να μην με κάνει να νιώσω ακόμη πιο άβολα, καθώς απέφυγε να με ρωτήσει τι ήθελα να πω. Την ώρα του αγώνα τα συναισθήματα είναι έντονα, αλλά δεν με δικαιολογώ. Για να τολμήσει κάποιος να βάλει το όνομα οποιουδήποτε παίκτη στην ίδια πρόταση με Αυτόν, θα πρέπει να περάσει καιρός. Τουλάχιστον μια δεκαετία και βλέπουμε. Οτιδήποτε ειπωθεί νωρίτερα, θα είναι επιεικώς πρόωρο και (αυστηρώς) γελοίο. Καθεμιά/καθένας διαγράφει ξεχωριστή πορεία, οι συγκρίσεις αν και μάταιες αντιλαμβάνομαι πως είναι αναπόφευκτες, κάθε εποχή έχει τους πρωταγωνιστές της, ωστόσο ελάχιστοι πρωταγωνιστές, ορίζουν ολόκληρες εποχές.

Λίγος σεβασμός

Προχθές ανάρτησα τις δηλώσεις της εμβληματικής Paredes, πριν την πρεμιέρα της Barça στο UWCL. Ήθελα να τονίσω κάτι που πηγάζει από τα αποδυτήρια: Η ομάδα φέτος έχει τρομερό κίνητρο και αυτό δεν οφείλεται μόνο στον περσινό χαμένο τελικό. Αυτές οι παίκτριες που έχουν κάνει την Ευρώπη να παραμιλάει την τελευταία πενταετία βαρέθηκαν να διαβάζουν ότι η Barça ξεπουλάει και έμεινε μισή. Ακούνε τα media και τις pundits που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο γυναικών (κυρίως από Αγγλία), να χρήζουν φαβορί για τη φετινή διοργάνωση Chelsea και Lyon αγνοώντας με επιδεικτική -όχι βέβαια πρωτοφανή- μικροψυχία, την παρέα της Alexia και της Aitana που «η ομάδα τους παίζει σε farmers league». Χθες λοιπόν η Barça έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα. Έδωσε μια πρώτη απάντηση στο γήπεδο, διαλύοντας την Bayern που -σύμφωνα με τα ίδια media- δεν αγωνίζεται σε «farmers league». Πριν λίγους μήνες είχε κάνει το ίδιο βάζοντας 8 γκολ στην Chelsea (του 8πλασιου budget) στον διπλό ημιτελικό. Δεν θα γράψω σήμερα για τον αγώνα. Γιατί η ανάγκη μου είναι να διαμαρτυρηθώ για την έλλειψη σεβασμού στην καλύτερη ομάδα των τελευταίων ετών. Όταν ήταν η Lyon, το έγραφα συχνά με θαυμασμό και θάρρος. Τώρα που είναι η Barça καταλαβαίνω ότι η εμπάθεια υπερτερεί του θάρρους. Περαστικά σας.

Το 1ο γκολ ενός απίστευτου ταλέντου

 

Το 1o γκολ από την Clara Serrajordi (πρώτο της 17χρονης πιβότε στη μεγάλη κατηγορία, από ασίστ της Sydney). Το 2o από τη Vicky (ασίστ η Alexia). Το 3o από προσωπική ενέργεια της Hansen και το 4ο από τη Salma. 6/6 στη Liga F η Barça femeni με διπλό στο Ipurua επί της Eibar. Πρώτος αγώνας φέτος που η Aitana δεν ξεκίνησε βασική, με τον Romeu να συνεχίζει το rotation και τις παίκτριες να ανταποκρίνονται εξαιρετικά. Δοκιμάστηκαν πρόσωπα σε νέους ρόλους (Sydney LWF, Salma LWB) και τώρα πρεμιέρα στο Champions League εντός έδρας την προσεχή Τρίτη, απέναντι στην Bayern. Στο πρώτο σημαντικό τεστ για φέτος.

Eibar 0-4 Barça (Serrajordi 14’, Vicky Lopez 53’, Hansen 74’, Salma 97’).

Όλοι στην ίδια σελίδα

 

O Hansi Flick προχώρησε σε δύο σημαντικές επισημάνσεις μετά τη λήξη του χθεσινού Barça 1-2 PSG. 

Μπορούμε να συζητάμε συμφωνώντας ή διαφωνώντας για ώρες, περί προσώπων, τακτικής ή διαιτησίας (έχει γίνει κανόνας μία συγκεκριμένη αντιμετώπιση από την UEFA όσο κι αν χαριεντιζόταν στα επίσημα Laporta και Čeferin) αλλά όταν ο προπονητής της Barça τονίζει ότι η ομάδα έμεινε από δυνάμεις στο β’ ημίχρονο και ότι η PSG ήταν η καλύτερη στον αγωνιστικό χώρο, τότε οφείλουμε να μείνουμε στην ενδοσκόπηση.