Όσο υπάρχουν

 

Είναι βέβαιο ότι αυτό το στιγμιότυπο θα μείνει χαραγμένο στις μνήμες όλων των ποδοσφαιρόφιλων και θα έχει περίοπτη θέση ανάμεσα στις καλύτερες ποδοσφαιρικές φωτογραφίες που έχουν αποτυπωθεί σε φακό.

Είναι ο Hansi Flick, ο προπονητής της Barça. Είναι ο αρχηγός του, ο Raphinha. Εκείνος στον οποίο πίστεψε από την πρώτη ημέρα και εμπιστεύτηκε ο Γερμανός. Και ο Βραζιλιάνος τον δικαίωσε.

Είναι μια στιγμή ανθρώπινη, μετά από νίκη, αλλά με τα προβλήματα να είναι όλα εκεί, σε πρώτο πλάνο. Και αυτή τη φορά, ήταν ο παίκτης εκείνος που έσκυψε πάνω από τον προπονητή -συνήθως συμβαίνει το αντίθετο- για να τον ενθαρρύνει, να επιστρέψει την εμπιστοσύνη, τώρα στα δικά του δύσκολα, στη δική του αμφισβήτηση.

Όσο έχει τέτοιους ανθρώπους η Barça, υπάρχει ελπίδα.

Δύσκολα γενέθλια

 

Γενέθλια με δύσκολη νίκη 3-1 επί της Alaves για την Barça (Ibaněz 1’, Yamal 8’, Olmo 26’-93’) στο Camp Nou που μας έλειψε τόσο -ακόμη και από τους τηλεοπτικους δέκτες- σαν εικόνα, όπως λείπουν και οι οργανωμένοι (ανεξήγητα εμμονική η στάση της διοίκησης απέναντι τους και κάνει κακό και στους παίκτες) που έδιναν όλο τον παλμό.

Η Barça δεν είναι «καλά» εδώ και πολλές εβδομάδες, δεν ανακαλύπτω την Αμερική με τη διαπίστωση, το βλέπουν όλοι, φάνηκε και απόψε. Δυσκολία στην ανάπτυξη -η δημιουργία ερχόταν είτε από άμεσο παιχνίδι είτε από ανακτήσεις μπάλας ψηλά στο γήπεδο- μεγάλα διαστήματα κατοχής χωρίς κινήσεις στους χώρους, αμυντική λειτουργία από την οποία σε πολλές περιπτώσεις έμοιαζαν να λείπουν και τα βασικά του αθλήματος.

Ο Flick δοκίμασε ξανά τον Gerard Martin ως LCB και ο νεαρός δείχνει να ανταποκρίνεται, εξάλλου άλλος αριστεροπόδαρος αμυντικός δεν υπάρχει στο ρόστερ και το σύστημα του Γερμανού χρειάζεται τέτοιον, οπότε εξηγείται η επιλογή.

Στο Β’ μέρος η ομάδα φάνηκε να βρίσκει μια αγωνιστική ισορροπία αλλά στο 80’ ξαφνικά ήταν σαν να έσβησαν τα φώτα. Λανθασμένες μεταβιβάσεις σε όλους τους χώρους, καμία πίεση. Σαν κάλεσμα στην Alaves για να φέρει το ματς στα ίσια. Αυτό το ζήτημα του ρυθμού φέτος είναι πραγματικά άξιο μελέτης.

Όπως άξια αναφοράς είναι η επιστροφή στην αγωνιστική δράση του Pedri και -κυρίως- το πρώτο ξεκίνημα σε ενδεκάδα μετά από καιρό του Raphinha. Ενέργεια, τρεξίματα, ουσία, ηγεσία. Ο αρχηγός και καλύτερος κατά την γνώμη μου, παίκτης της Barça την περσινή σεζόν, έλειψε για μεγάλο διάστημα φέτος και η απουσία του πιστοποίησε εκτιμώ και αυτή μου την διαπίστωση.

Προσωρινά ξανά στην κορυφή της LaLiga, με την ελπίδα να βρεθούν επιτέλους κάποιες σταθερές στην απόδοση της ομάδας. Φτάσαμε Δεκέμβριο…

Επιστροφή στο Camp Nou

 

Η Barça ξεκίνησε τον αγώνα εναντίον την Athletic με 7 παίκτες γεννημένους στην Καταλωνία. Κάτι που είχε να συμβεί 55 χρόνια, από τις 6 Δεκεμβρίου 1970.

Οι Juan Canela Salamero και Jordi Penas Iberri, από τα παλαιότερα μέλη του συλλόγου, έκαναν συμβολικά τη σέντρα στην επιστροφή της Barça στο Camp Nou. Ήταν παρόντες και στα αρχικά εγκαίνια του γηπέδου το 1957.

Κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή πριν την έναρξη τιμώντας την παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. ✊

Ο Πολωνός Robert Lewandowski έγινε ο 1ος παίκτης στην ιστορία που πέτυχε γκολ στο ανακαινισμένο Camp Nou.

Στο παραδοσιακό σύνθημα “Independecia” που ακούγεται παραδοσιακά στο 17:14’’ (1ου-2ου ημιχρόνου) όλων των εντός έδρας αγώνων των blaugrana, σήμερα προστέθηκε ένα ακόμη, καθώς στο 10ο λεπτό όλο το γήπεδο φώναζε το όνομα του Leo Messi. Κάτι που φαίνεται πως θα καθιερωθεί. Κάτι που θέλουμε να καθιερωθεί. 🐐

Ναι, για το γήπεδο εκρεμμούν ζητήματα. Η κατασκευή του τρίτου διαζώματος, της οροφής, η επιστροφή της Grada Animacio (αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα). Όλα θα γίνουν. Μιλάμε φυσικά για το FC Barcelona που έχει διαχρονικά την τάση να εξωτερικεύει τις εσωτερικές διεργασίες και τα προβλήματα του, απόρροια της δημοκρατικότητας ίσως που πηγάζει από το DNA του ίδιου του συλλόγου. Έτσι είμαστε και καλώς είμαστε.

Η σημερινή ημέρα ήταν ορόσημο, είχε συναίσθημα, πολλούς μοναδικούς συμβολισμούς και δεν μου αφήνει χώρο για τίποτα άλλο πέραν της καταγραφής τους, μαζί με την χαρά για την επιστροφή στο σπίτι.

Το σκορ, και την ανάλυση του αγώνα, θα τα βρείτε παντού. Εδώ, απόψε, θα μείνω στα σύμβολα.

Ανθεκτικότητα

 

Βλέποντας στους πάγκους της χθεσινής ισόπαλης αναμέτρησης στο Stamford Bridge, παίρνεις ένα δείγμα του πόσο πάνω, ακόμη και από το αναμενόμενο, είναι όσα κάνει η Barca femeni στην Ευρώπη, ειδικά φέτος.

Εκτός ενδεκάδας για την Chelsea έμειναν χθες η διεθνής (HΠΑ) 26χρονη -και με θητεία και στη Lyon- Macario, η πολύπειρη 32χρονη Bright, η 24χρονη διεθνής (Γερμανία) Nusken, η 21χρονη διεθνής (Ιαπωνία) Hamano, η 24χρονη Αγγλίδα σούπερ σταρ James, η 28χρονη διεθνής (Σουηδία) Kaneryd και η 26χρονη διεθνής (Αγγλία) Charles.

Στον blaugrana πάγκο, 9/10 παίκτριες προέρχονταν από την Masia και οι 4 εξ αυτών αγωνίζονται και με τη Β' ομάδα. Ρίξτε μόνο μια ματιά στις ηλικίες τους.

Clara Serrajordi         17 ετών

Sydney Schertenleib 18 ετών

Martine Fenger         19 ετών

Carla Julia                 19 ετών

Vicky Lopez              19 ετών

Aicha Camara           20 ετών

Txell Font (GK)          20 ετών

Alba Cano                 22 ετών

Kika Nazareth           23 ετών

Gemma Font (GK)     26 ετών

Με 3 εγχώριες διοργανώσεις και το UEFA Women's Champions League να συμπεριλαμβάνει πλέον και league phase, εύκολα κατανοεί κανείς πόσο σημαντικό είναι ότι η Barcelona διατήρησε ένα εκπληκτικό σερί (δεν έχει χάσει ποτέ στην έδρα της πρωταθλήτριας Αγγλίας - έχει εκεί 3 νίκες και 1 ισοπαλία), πόσο δύσκολο είναι το έργο του Pere Romeu και πόσο σπουδαίο το γεγονός ότι αγωνιστικά, ακόμη, η ομάδα αντέχει.

Ο θόρυβος τρέφει το τέρας

 

Ο τίτλος δεν είναι δικός μου, τον έγραψε πριν κάποιες εβδομάδες η Maria Tikas που καλύπτει το ρεπορτάζ της Barça femeni και τον βρίσκω απόλυτα ταιριαστό για την περίσταση της αποψινής αναμέτρησης των blaugranas στο Λονδίνο απέναντι στην Chelsea.

Επιστροφή στην κανονικότητα

 

Επιστροφή στην κανονικότητα. Η Barça femeni πέτυχε την 21η νίκη της σε 22 clásico επικρατώντας με 4-0 της Μαδρίτης, σε έναν αγώνα που τα είχε όλα. Ένταση, πολλές φάσεις, πολλές κάρτες και πολλή αγωνία.

'Ωριμοι και ανώριμοι

 

Σπουδαίο διπλό για την Barça με 4-2 απέναντι στην Celta, σε μια έδρα που πάντα υποφέρει για να πάρει αποτέλεσμα και στο -3 η διαφορά από την κορυφή της βαθμολογίας. Hat trick o Lewandowski -στέρεψαν τα λόγια για τον Πολωνό- 2 assists o Rashford, γκολ και ο Yamal. Τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί όμως, αν δεν υπήρχε στον αγωνιστικό χώρο ένας συγκλονιστικός Frenkie de Jong, που ήταν παντού, κράτησε το κέντρο ΜΟΝΟΣ και σχεδόν αναπόφευκτα δέχτηκε και 2 κίτρινες κάρτες, καταβεβλημένος από την υπερπροσπάθεια την ώρα που Dani Olmo και Fermin έδιναν ΡΕΣΙΤΑΛ ανωριμότητας. Η σκέψη του Flick να ρίξει τον Ολλανδό πιο πίσω για να καλύπτει ανάμεσα στα CB τις κινήσεις του αντιπάλου striker έδωσε αρκετές λύσεις (παρά την έξυπνη κίνηση του Iglesias που το αντιλήφθηκε και κάπως έτσι σκόραρε) σε μια συνολική αμυντική λειτουργία όμως, που συνεχίζει να προβληματίζει όχι μόνο τακτικά αλλά και σε επίπεδο νοοτροπίας καθώς για 2η φορά μέσα σε 5 ημέρες η Barça δέχεται γκολ κάποια δευτερόλεπτα αφού έχει σκοράρει. Ακολουθεί διακοπή λόγω εθνικών ομάδων και μετά Athletic Bilbao χωρίς de Jong…

Flick time

 "Θα πρέπει να σταματήσουμε τις συγκρίσεις με την περσινή σεζόν, δεν κερδίσαμε εμείς το Champions League και δεχόμασταν και πέρυσι πολλά γκολ" είπε χθες, εμφανώς ενοχλημένος, ο Frenkie de Jong απαντώντας σε σχετική ερώτηση μετά τη λήξη του τρελού αγώνα με την Brugge.