Γενέθλια με δύσκολη νίκη 3-1 επί της Alaves για την Barça
(Ibaněz 1’, Yamal 8’, Olmo 26’-93’) στο Camp Nou που μας έλειψε τόσο -ακόμη και
από τους τηλεοπτικους δέκτες- σαν εικόνα, όπως λείπουν και οι οργανωμένοι
(ανεξήγητα εμμονική η στάση της διοίκησης απέναντι τους και κάνει κακό και
στους παίκτες) που έδιναν όλο τον παλμό.
Η Barça δεν είναι «καλά» εδώ και πολλές εβδομάδες, δεν
ανακαλύπτω την Αμερική με τη διαπίστωση, το βλέπουν όλοι, φάνηκε και απόψε.
Δυσκολία στην ανάπτυξη -η δημιουργία ερχόταν είτε από άμεσο παιχνίδι είτε από
ανακτήσεις μπάλας ψηλά στο γήπεδο- μεγάλα διαστήματα κατοχής χωρίς κινήσεις
στους χώρους, αμυντική λειτουργία από την οποία σε πολλές περιπτώσεις έμοιαζαν
να λείπουν και τα βασικά του αθλήματος.
Ο Flick δοκίμασε ξανά τον Gerard Martin ως LCB και ο νεαρός
δείχνει να ανταποκρίνεται, εξάλλου άλλος αριστεροπόδαρος αμυντικός δεν υπάρχει
στο ρόστερ και το σύστημα του Γερμανού χρειάζεται τέτοιον, οπότε εξηγείται η
επιλογή.
Στο Β’ μέρος η ομάδα φάνηκε να βρίσκει μια αγωνιστική
ισορροπία αλλά στο 80’ ξαφνικά ήταν σαν να έσβησαν τα φώτα. Λανθασμένες
μεταβιβάσεις σε όλους τους χώρους, καμία πίεση. Σαν κάλεσμα στην Alaves για να
φέρει το ματς στα ίσια. Αυτό το ζήτημα του ρυθμού φέτος είναι πραγματικά άξιο
μελέτης.
Όπως άξια αναφοράς είναι η επιστροφή στην αγωνιστική δράση
του Pedri και -κυρίως- το πρώτο ξεκίνημα σε ενδεκάδα μετά από καιρό του
Raphinha. Ενέργεια, τρεξίματα, ουσία, ηγεσία. Ο αρχηγός και καλύτερος κατά την
γνώμη μου, παίκτης της Barça την περσινή σεζόν, έλειψε για μεγάλο διάστημα
φέτος και η απουσία του πιστοποίησε εκτιμώ και αυτή μου την διαπίστωση.
Προσωρινά ξανά στην κορυφή της LaLiga, με την ελπίδα να βρεθούν επιτέλους κάποιες σταθερές στην απόδοση της ομάδας. Φτάσαμε Δεκέμβριο…

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχολιάζετε με κόσμιο τρόπο. Η ανταλλαγή απόψεων είναι δικαίωμα όπως και ο σεβασμός στην διαφορετική άποψη