Que no estamos tan mal presi

 

Μία φορά έχασε εκλογές ο Laporta. Το 2015 όταν το treble της Barça είχε δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στον θλιβερό Bartomeu. 

✅ 2003

❌ 2015

✅ 2021

✅ 2025

Είναι αλήθεια ότι η αγωνιστική κατάσταση της ομάδας ποδοσφαίρου παίζει διαχρονικά σημαντικό ρόλο στο κριτήριο επιλογής των μελών. Πιο σημαντικό από όσο θα έπρεπε; Μάλλον ναι αλλά it is what it is. 

Με τον Flick και σύσσωμους ποδοσφαιριστές και ποδοσφαιρίστριες να τάσσονται στο πλευρό του, ο Καταλανός δικηγόρος απλά δε γινόταν να χάσει, παρά τη διαχρονική αρνητική στάση των ΜΜΕ εναντίον του. 

Πήρε μάλιστα 2.800 περισσότερες ψήφους σε σχέση με το 2021, ήτοι 32.934 -τις περισσότερες που έλαβε ποτέ υποψήφιος πρόεδρος μετά τις 35.000 του Rosell το 2010- και ποσοστό 68,18% σε σχέση με το 29,78% του Font. Αληθινός θρίαμβος.  

Θα παραμείνει πρόεδρος έως το 2031, όταν και θα έχει συμπληρώσει συνολικά 17 χρόνια προεδρίας. Δεν τα λες και λίγα. 

Σήμερα ο Joan εξαργυρώνει δικαίως την στάση του το 2021, όταν βγήκε μπροστά, δε δίστασε να παραλάβει μια Barça στο όριο της κατάρρευσης -και ναι- σε σημαντικό βαθμό την έσωσε. 

Η επόμενη ημέρα δεν θα είναι εύκολη, αλλά με νωπή την εντολή των μελών, η διοίκηση του καλείται να ολοκληρώσει τα σημαντικά project που εκρεμμούν. 

Να παραμείνει συνεπής στο διοικητικό μοντέλο που αποκλείει βαθύπλουτους επενδυτές, και να ενισχύσει όλα τα αγωνιστικά τμήματα, με ναυαρχίδα τις ομάδες ποδοσφαίρου ανδρών και γυναικών. 

Και όταν επέλθει η πολυπόθητη οικονομική ευρωστία να μην ξεχάσει τα παιδιά της Masia, βγαίνοντας στην αγορά για χρυσές μετριότητες υψηλού κόστους, μια τακτική που -σε σημαντικό βαθμό- οδήγησε στο σημερινό χάλι. 

Θα ήθελα επίσης να εξηγεί αναλυτικότερα και ορισμένες από τις αποφάσεις του αλλά αυτό, δεδομένης και της μεγάλης του χθεσινής νίκης, ξέρω πως δεν πρόκειται να συμβεί. 

Αν μη τι άλλο, οι culers ανά τον κόσμο μπορούν να είναι βέβαιοι πως στα ηνία του συλλόγου για τα επόμενα 5 χρόνια θα βρίσκεται ένας άνθρωπος που αγαπά παθολογικά την Barça. 

Όσο για τον Font, η μοναδική φορά που τον άκουσα να μιλά και μου θύμισε τον πραγματικό (;) ήπιο του εαυτό, ήταν μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. 

Επέτρεψε στο πλευρό του τοξικούς ανθρώπους, υπήρξε αναποτελεσματικός ως εσωτερική αντιπολίτευση, αγκάλιασε μια νοοτροπία ρεβανσισμού που δεν του ταιριάζει (επιμένω σε αυτό) και σε τελική ανάλυση δεν τον αφορά κιόλας, καθώς ο ίδιος δεν είχε ποτέ προηγούμενα με τον Laporta. 

Και το πλήρωσε. 

Η δήλωση του ότι αν η διοίκηση τον χρειαστεί, θα είναι εκεί για να βοηθήσει, προσωπικά μου αρέσει και την αγκαλιάζω, αρκεί να το κάνει στην πράξη. 

Joan Laporta λοιπόν, έως το 2031. 

Que no estamos tan mal presi.