Πολιτικό πρόβλημα ή αθλητικός σύλλογος?

 

Το mes que un club επιτηδευμένα χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια από κύκλους που επιχειρούν να αποδομήσουν τα ιδρυτικά χαρακτηριστικά της Barça.

Λόγω συμφερόντων, ανταγωνισμού, λόγω λανθασμένων χειρισμών των διοικούντων του FC Barcelona, ακόμη και από ρομαντικούς του against modern football που άθελα τους γίνονται όργανα σε αυτό το παιχνίδι. Μέχρι και η Espanyol (που θυμήθηκε μετά από έναν αιώνα να αλλάξει τον ύμνο της από τα καστιγιάνικα στην καταλανική γλώσσα) σηκώνει πανό στο Κορνίγια που λέει «η Barça δεν είναι η Καταλωνία».

Δεν θα λύσω σε μερικές γραμμές ταυτοτικά ζητήματα της ιβηρικής, αλλά καλό είναι να θυμόμαστε και να μη χάνουμε το μέτρο. Είναι ένα πράγμα ότι ο σύλλογος για να παραμείνει ανταγωνιστικός έκανε υπαναχωρήσεις που πλήγωσαν (βλέπε χορηγός στη φανέλα) και άλλο ο μηδενισμός και οι επικίνδυνες εξισώσεις του τύπου «όλοι ίδιοι είναι». Λυπάμαι αν χαλάω κάποιο αφήγημα, αλλά όχι, δεν είναι όλοι ίδιοι.

Η Barça αντιμετωπίστηκε στην Ισπανία σταθερά και επί πολλές δεκαετίες ως πολιτικό πρόβλημα και όχι απλώς σαν ένας αθλητικός σύλλογος. Κρατείστε αυτή τη διαπίστωση γιατί ενέχει όλη την ουσία.

Με πολύ απλά λόγια το αγαπημένο -σήμερα- μότο των οπαδών της, το δημιούργησαν ουσιαστικά όσοι την πολέμησαν. Σταθερά, μεθοδικά, με ενέργειες και καταγεγραμμένα έγγραφα του κράτους, είναι αυταπόδεικτο και δεν χρειάζεται καν η επίκληση δηλώσεων ιστορικών αντιπάλων (Φράνκο, Μοσκαδό, Μπερναμπέου) που περισσότερα στοιχεία μυθολογίας ενέχουν παρά ουσία.

Η ιστορία έχει καταγράψει - τα γεγονότα είναι εκεί. Και όπως συχνά συμβαίνει στη ζωή, η ιστορία σήμερα επαναλαμβάνεται σαν κωμωδία μέσα από τις απολύτως ενορχηστρωμένες ενέργειες του ανθρώπου που έχει ως όνειρο το όνομα του να αντικαταστήσει εκείνο του Σαντιάγκο Μπερναμπέου στο γήπεδο της Μαδρίτης.

Η υπόθεση Νεγκρέιρα θα καταπέσει γιατί δεν είναι στοιχειοθετημένη και αποτελεί ντροπή και πρόκληση για τους οπαδούς όλων των ομάδων στην Ισπανία, εκτός φυσικά από εκείνους της Μαδρίτης. Το θράσος εξάλλου τους χαρακτήριζε διαχρονικά. Η λάσπη στον ανεμιστήρα και το «πες πες κάτι θα μείνει» αποτελεί επίσης διαχρονική τακτική σπίλωσης.

Όσοι βλέπουν, όσοι έχουν δει, ή όσοι από περιέργεια επιθυμούν να ανατρέξουν στο παρελθόν, θα βρουν όλες τις απαντήσεις/αποδείξεις. Τα υπόλοιπα είναι για να γεμίζουν τα άρθρα των λογής λογής sites και για να κάνουν πρακτική επίδοξοι journos.